Ιστορίες χώρων
Ένας Χώρος Επαναπροσδιορισμένος
Μεταμορφώσεις που ξεκίνησαν μικρές και έμειναν ειλικρινείς.
Γιατί ξεκινάμε από όσα ήδη έχετε
Ο συντομότερος δρόμος προς έναν χώρο με χαρακτήρα σπάνια είναι μια εμπορική βόλτα. Συνήθως είναι μια δεύτερη ματιά σε κάτι που ήδη υπάρχει στο σπίτι. Μια οικογενειακή κληρονομιά, ένα εύρημα από παζάρι ή ένα κομμάτι που ήρθε με το ακίνητο φέρουν αναλογίες και χρώματα που μια νέα αγορά δεν μπορεί να μιμηθεί. Όταν χτίζετε γύρω του, ο χώρος αποκτά κέντρο βάρους, και κάθε επόμενη απόφαση γίνεται ευκολότερη, γιατί απαντάτε σε μία ερώτηση: ταιριάζει αυτό με το κομμάτι που αγαπώ;
Οι ιστορίες που ακολουθούν είναι σύνθετες, βασισμένες στα έργα που οι αναγνώστες μας περιγράφουν πιο συχνά. Τα ονόματα και οι διευθύνσεις έχουν παραλειφθεί, αλλά τα προβλήματα είναι αληθινά: άβολες διατάξεις, σφιχτοί προϋπολογισμοί, ιδιοκτήτες που απαγορεύουν τη βαφή και οικογένειες που χρειάζονται έπιπλα που αντέχουν τις βραδιές της Τρίτης, όχι μόνο φωτογραφίες.
Ιστορία πρώτη
Το μπροστινό δωμάτιο της σειράς κατοικιών
Μια βικτοριανή σειρά κατοικιών στο Λιντς είχε ένα μπροστινό δωμάτιο βαμμένο σε ψυχρό γκρι, που το έκανε να φαίνεται μικρότερο από ό,τι ήταν. Οι ιδιοκτήτες είχαν κληρονομήσει μια πολυθρόνα τύπου Windsor από φτελιά και οξιά, του είδους που παράγονταν σε μεγάλες ποσότητες από τα εργαστήρια του High Wycombe μετά τον πόλεμο. Βρισκόταν σε μια γωνία και έμοιαζε χαμένη.
Ξεκίνησαν μετακινώντας την πολυθρόνα κοντά στο παράθυρο, όπου το φως της ημέρας ανέδειξε τις ίνες του ξύλου. Αυτή η μόνη αλλαγή τους έδειξε ότι το δωμάτιο χρειαζόταν ζεστασιά. Οι τοίχοι βάφτηκαν σε απαλή απόχρωση βρώμης, το κρύο κρεμαστό φωτιστικό οροφής αντικαταστάθηκε με πλισέ υφασμάτινο καπέλο και ένα μάλλινο ριχτάρι σε πρασινωπό χρώμα βρύου τοποθετήθηκε στο μπράτσο. Μια μεταχειρισμένη βιβλιοθήκη βάφτηκε σε λίγο πιο σκούρα απόχρωση, ώστε ο τόνος της να ταιριάζει με την πολυθρόνα.
Η συνολική δαπάνη παρέμεινε μετριοπαθής, και τίποτα στο δωμάτιο δεν είναι αυστηρά εποχής. Απλώς μοιάζει σαν να έχει κατοικηθεί πάντα.
Ιστορία δεύτερη
Το νοικιασμένο διαμέρισμα με κανόνες
Σε ένα συγκρότημα κατοικιών της δεκαετίας του 1960 στο Γκλασκόου, μια ενοικιάστρια δεν μπορούσε να βάψει, να τρυπήσει ή να αντικαταστήσει το δάπεδο. Το δωμάτιο είχε τοίχους χρώματος μανόλιας, δάπεδο από laminate και ένα μεγάλο παράθυρο. Το πρώτο της κομμάτι ήταν ένα επιτραπέζιο φωτιστικό από κεχριμπαρένιο γυαλί, αγορασμένο για λίγες λίρες στην αγορά Barras.
Το χρώμα του φωτιστικού το αντιμετώπισε ως οδηγία. Ακολούθησαν ένα μουσταρδί μαξιλάρι, ένα μπιζάρι από καφέ κοτλέ σε απόχρωση καπνού και ένα χαλί με ρίγες σε πορτοκαλοκαφέ. Κορνίζες με αφίσες εκθέσεων τοποθετήθηκαν σε ένα ράφι που στηρίζεται πάνω στο ποδαρικό, ώστε να μην χρειάστηκαν τρύπες. Φυτά σε απλά γλαστράκια από τερακότα μαλάκωσαν τις γωνίες.
Όταν μετακομίζει, όλα μετακομίζουν μαζί της. Το μάθημα: ο χαρακτήρας είναι φορητός, και οι ενοικιαστές μπορούν να τον χτίσουν μέσα από αντικείμενα αντί για επιφάνειες.
Ιστορία τρίτη
Η οικογενειακή κουζίνα που κράτησε το τραπέζι της
Μια οικογένεια στο Μπρίστολ σχεδίαζε να αντικαταστήσει ένα τραπέζι από δρυ με πτυσσόμενα φύλλα, γεμάτο γρατζουνιές, κατά την ανανέωση της κουζίνας. Τα παιδιά είχαν κάνει τα μαθήματά τους πάνω του για μια δεκαετία· είχε σημάδια από ποτήρια, γρατζουνιές και ένα τρέμουλο. Αντί να αγοράσουν καινούργιο, ξανακόλλησαν τον χαλαρό σύνδεσμο του ποδιού, καθάρισαν την επιφάνεια με ήπιο σαπούνι και την φινίρισαν με σκληρό λάδι-κερί που αντέχει στις καθημερινές χυσιές.
Με το τραπέζι να μένει, οι επιλογές για τη νέα κουζίνα άλλαξαν. Αντί για γυαλιστερά ντουλάπια, επέλεξαν βαμμένες πόρτες σε απαλό φασκομηλί, ανοιχτά ράφια για σμαλτωμένα μεταλλικά δοχεία αποθήκευσης και έναν κεραμικό νεροχύτη. Οι καρέκλες διαφορετικών τύπων από τοπική δημοπρασία ενοποιήθηκαν με ταιριαστά μαξιλαράκια καθίσματος.
Οι επισκέπτες ρωτούν πλέον από πού προήλθε το τραπέζι. Η απάντηση, με λίγη περηφάνια, είναι: το κρατήσαμε.
Τι έχουν κοινό αυτά τα δωμάτια
- Ένα κεντρικό κομμάτι. Κάθε δωμάτιο αναπτύχθηκε γύρω από ένα αντικείμενο με ιστορία, και όχι από έναν πίνακα έμπνευσης.
- Πρώτα το φως. Η μετακίνηση του κεντρικού κομματιού σε καλύτερο φυσικό φως συχνά έδειχνε τι χρειαζόταν το δωμάτιο.
- Ένα χρώμα δανεικό, όχι επινοημένο. Τα χρώματα των τοίχων, των υφασμάτων και των αξεσουάρ προέρχονταν από το ίδιο το κεντρικό κομμάτι.
- Επισκευές πριν από αγορές. Η σταθεροποίηση και ο καθαρισμός προηγήθηκαν κάθε νέας αγοράς.
- Χρόνος. Κανένα από αυτά τα δωμάτια δεν ολοκληρώθηκε σε ένα Σαββατοκύριακο, και κανένας από τους ιδιοκτήτες δεν το θεώρησε πρόβλημα.
Αν δεν είστε σίγουροι από πού να ξεκινήσετε, επιλέξτε το κομμάτι που θα σώζατε βιαστικά σε περίπτωση ανάγκης. Τοποθετήστε το εκεί που το βλέπετε περισσότερο, ζήστε μαζί του για μια εβδομάδα και προσέξτε τι σας ενοχλεί γύρω του. Αυτή η ενόχληση είναι το πρώτο σας έργο. Οι σημειώσεις για έπιπλα και οι συνδυασμοί χρωμάτων μας θα σας βοηθήσουν στα επόμενα βήματα.